Diagnoza logopedyczna

Ocena rozwoju mowy, artykulacji i sprawności aparatu mowy zakończona planem terapii.

Diagnoza logopedyczna

Diagnozujemy:

Opóźniony rozwój mowy

Afazję u dzieci i młodzieży

Dyslalię czyli wady wymowy

Centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego

.Diagnoza opiera się na wywiadzie oraz badaniu:

mowy (nadawania mowy)
sprawności narządów artykulacyjnych
funkcji prymarnych
słuchu fonematycznego
rozumienia mowy
podstawowych funkcji poznawczych

Zaburzenia mowy

Nasi logopedzi i neurologopedzi diagnozują takie zaburzenia mowy jak:

dysglosja,
dyslalia,
alalia,
afazja,
oligofazja,
niedosłuch,
anartia,
dyzartia,
mutyzm

w tym:

zaburzeniami paradygmatycznymi (elizje, substytucje i deformacje głosek)
syntagmatycznymi (metateza, epenteza, redukcja, antycypacja, perseweracja, odkształcenia niesystemowe).

Diagnoza opiera się na wywiadzie, badaniu mowy (nadawania mowy), badaniu sprawności narządów artykulacyjnych, badaniu funkcji prymarnych, badaniu słuch fonematycznego, badaniu rozumienia mowy oraz badaniu podstawowych funkcji poznawczych.

Terapia logopedyczna jest dostosowana do indywidualnych potrzeb dziecka i polega na budowaniu podstawowych kompetencji językowych takich jak: językowa, komunikacyjna i kulturowa.

Opóźniony rozwój mowy

Opóźniony rozwój mowy można stwierdzić wówczas, gdy istnieje przesunięcie czasowe w osiąganiu poszczególnych etapów w rozwoju podsystemów:

fonetyczno – fonologicznego,
semantycznego i syntaktycznego.

Podczas diagnozy logopedycznej terapeuta ocenia, czy stosownie do wieku dziecka pojawiły się odpowiednie głoski, sprawdza funkcje prymarne, sprawność ruchów artykulacyjnych, słuch fonemowy, zasób słownictwa, fleksję, składnię, rozumienie prostych i złożonych komunikatów językowych oraz umiejętności pragmatyczno-społeczne.

W skład diagnozy wchodzi również badanie rozwoju wszystkich funkcji poznawczych dziecka, gdyż są one ściśle powiązane z rozwojem mowy.
Nasi terapeuci posiadają certyfikaty do przeprowadzenia profesjonalnej diagnozy standaryzowanym testem KOLD (Karty Oceny Logopedycznej Dziecka).

Opóźnienie kształtowania się systemu językowego sygnalizuje pewne nieprawidłowości rozwojowe. Im wcześniej rozpoczęta zostanie terapia, tym szybciej i sprawniej dziecko osiągnie normę rozwojową, a dzięki temu będzie mogło uniknąć problemów w przyszłości.

Dyslalia czyli wady wymowy

Dyslalia, czyli wady wymowy, to jedno z najczęściej występujących zaburzeń mowy. Polega ona na: deformacji lub zniekształcaniu głosek, zastępowaniu głosek innymi lub opuszczaniu głosek w wyrazie. Poszczególne głoski języka polskiego pojawiają się w mowie dziecka stopniowo:

Wiek dziecka:	Głoski:
0-2	Spółgłoski: P, b, m, t, d, k, g, ch, w, f, m, j, ń, n. Samogłoski: a, u, i , o, e , y.
2-3	Spółgłoski: ś, ź, ć, dź,f’(fi), w’(wi), m’(mi), p’(pi),b’(bi). Mogą pojawić się głoski: s, z, c, dz. Samogłoski: ą, ę.
4-5	Spółgłoski: sz, ż, cz, dż. Może pojawić się głoska r.
5-6	Utrwalenie głosek: sz, ż, cz, dż. Głoska r.

Jeżeli dziecko nie wypowiada głoski/ głosek odpowiednio do swojego wieku, może to świadczyć o wadzie wymowy takiej jak:

Seplenienie- dziecko zniekształca następujące głoski: s, z, c, dz, ś, ź, ć, dź, sz, ż, cz, dż, np. szalik- salik, czekolada- cekolada, szapmon- śampon.
Seplenienie międzyzebowe- w trakcie wypowiadania głosek: s, z, c, dz, sz, ż, cz, dż, ś, ź, ć, dź, możemy zauważyć u dziecka wysuwanie języka między zęby.
Rotacyzm- brak lub nieprawidłowa wymowa głoski r.
Kappacyzm- deformacja lub zastępowanie głoski k.
Lambdacyzm- deformacja lub zastępowanie głoski l. Dziecko zamiast l może artykułować głoskę j np. lato- jato, lalka- jajka.

Diagnostyka